سکه‌های ایران سلوکی

روی سکهنیم‌تنه شاه با تاج بسته.

پشت سکهآپولو نشسته بر امفالوس؛ نشان لنگر.

نماد لنگر به اسطوره بنیادین سلسله سلوکی اشاره دارد.

روی سکهنیم‌تنه با تاج بسته رو به راست.

پشت سکهآپولو نشسته بر امفالوس.

در مقادیر عظیم برای تأمین مالی لشکرکشی‌های شرقی ضرب شد.

روی سکهنیم‌تنه تاج‌بسته شاه رو به راست.

پشت سکهزئوس پیش‌رونده به چپ، صاعقه در دست؛ کتیبه یونانی ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΔΙΟΔΟΤΟΥ.

دیودوتوس از سلوکیان جدا شد و پادشاهی یونانی-باختری را بنیان نهاد — سکه هلنیستی تا عمق شرق ایران رسوخ کرد.

روی سکهسر تاج‌بسته و پرتوافشان آنتیوخوس چهارم رو به راست — خداسازی صریح (لقب «اپیفانس» به معنی «خدا آشکار شده»).

پشت سکهزئوس نیکفوروس بر تخت، نیکه و عصا در دست؛ کتیبه ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΝΤΙΟΧΟΥ ΘΕΟΥ ΕΠΙΦΑΝΟΥΣ.

بلندپروازترین شاه سلوکی پس از آنتیوخوس سوم — لشکرکشی‌های شرقی او را تا اعماق ایران برد و در ۱۶۴ پ.م. نزدیک تابا در پارس درگذشت. سکه‌اش اوج چهره‌نگاری سلوکی است.

روی سکهنیم‌تنه تاج‌بسته شاه رو به راست.

پشت سکهآتنا نیکفوروس ایستاده به چپ؛ نشان ضرابخانه.

آخرین پیشروی سلوکی به شرق — آنتیوخوس هفتم در ۱۳۰ پ.م. ماد را برای مدت کوتاهی از اشکانیان بازپس گرفت، اما در نبردی در اکباتان کشته شد و حضور سلوکیان در فلات ایران به پایان رسید.

روی سکهچهره‌نگاری واقع‌گرایانه با تاج بسته — از بهترین نمونه‌های هلنیستی آسیا.

پشت سکههراکلس نشسته بر صخره، گرز در دست؛ کتیبه ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΕΥΘΥΔΗΜΟΥ.

محاصره سه‌ساله آنتیوخوس سوم در باکترا را پایداری کرد. سکه‌های او اوج چهره‌نگاری حکاکی یونانی-باختری به شمار می‌روند.